Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Γιατί η Δύση δαιμονοποιεί τον Πούτιν

 


Δεν πιστεύω να είναι πολλοί οι “αφελείς”, που πιστεύουν ότι η εντατική δαιμονοποίηση του Ρώσου προέδρου Πούτιν από τους Δυτικούς οφείλεται στο γεγονός ότι πρόκειται για απροσχημάτιστο δικτάτορα, ο οποίος έχει στερήσει από το ρωσικό λαό τα αγαθά της δημοκρατίας και της ευημερίας που απολαμβάνουν οι κάτοικοι των δυτικών “παραδείσων”.

Η ιστορία έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι από το 1945 και μετά η Δύση –ιδιαίτερα οι ΗΠΑ ως ηγέτιδα δύναμη– δεν απεχθάνεται ιδιαίτερα τους δικτάτορες, όσο και αν αποδεικνύονται στυγνοί. Αντίθετα, τους εναγκαλίζεται εγκάρδια, αρκεί να κρατούν ανοιχτή την πρόσβαση στους εθνικούς φυσικούς πόρους και στις εθνικές αγορές των κρατών, τα οποία υποτίθεται ότι προστατεύουν από κάποιον άλλο κακόβουλο εχθρό. Το ίδιο ισχύει και για τους εισβολείς!


Η Δύση απεχθάνεται και τιμωρεί τους εισβολείς στα εδάφη που η ίδια έχει θέσει υπό την προστασία της. Δεν απεχθάνεται, όμως, καθόλου την εισβολή, ως μέθοδο επιβολής των δικών της συμφερόντων και δια των όπλων επιβολής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της φιλελεύθερης δημοκρατίας! Τα παραδείγματα περισσεύουν, από το ασήμαντο νησάκι της Γρενάδας μέχρι το Βιετνάμ, το Λίβανο, το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη.

Η Δύση έχει δαιμονοποιήσει τον Πούτιν για πολύ πιο πεζούς λόγους και σκοπούς. Το καθεστώς, που ο πρώην “σύντροφος” Πούτιν έχει από το 1999 επιβάλει στη Ρωσία, έχει απομονώσει τον γεωοικονομικό χώρο της πρώην Σοβιετικής Ένωσης από τη σαρωτική εισβολή των ανέμων της παγκοσμιοποίησης, οι οποίοι από το 1989 και μετά έχουν ανελέητα ισοπεδώσει τον πλανήτη.

Τα “τείχη” του Πούτιν

Ο Ρώσος πρόεδρος έχει ανορθώσει “τείχη”, μέχρι στιγμής απαραβίαστα στις δυτικές συναλλαγές, τα οποία προστατεύουν τον εθνικό πλούτο της Ρωσίας από τη βουλιμική εκμετάλλευση του Δυτικού κεφαλαίου. Έχει ταυτόχρονα περιορίσει την εκμετάλλευσή του μόνο σε μια κλειστή ομάδα εθνικών εκμεταλλευτών, που δικαίως ονομάζουμε “ολιγάρχες”. Αυτοί, ως αντάλλαγμα στηρίζουν ως σήμερα στέρεα το μονολιθικό καθεστώς στη Ρωσία.

Ταυτόχρονα, χωρίς ο ίδιος να παραχωρεί τίποτε από τον εθνικό πλούτο της Ρωσίας, εξάγει επικερδέστατα τα αποθέματα ενέργειας, με τα οποία προνομιακά η φύση έχει προικοδοτήσει τη Ρωσία, μεταβάλλοντας έτσι πρώτιστα την γειτονική Ευρώπη σε ενεργειακό του “όμηρο”. Μία ιδιότυπη δηλαδή πελατειακή και πολιτικοοικονομική σχέση, για την οποίαν η Ευρώπη δεν έχει μέχρι στιγμής καθόλου διαμαρτυρηθεί!

Όλα αυτά συνιστούν πραγματικά περιστατικά. Αποτελούν την υλική πραγματικότητα. Δεν είναι όμως μόνο αυτά. Η υλική πραγματικότητα αντανακλά και στο επίπεδο της ιδεολογίας που με τη σειρά της ανατροφοδοτεί σωρευτικά την πολιτική. Ο τρόπος, με τον οποίον στη συγκεκριμένη περίπτωση την ανατροφοδοτεί, συντελεί στην διαιώνιση “αναχρονιστικών” παραδοσιακών παραστάσεων σε μεγάλο μέρος των κοινωνιών της Δύσης και του υπολοίπου κόσμου.

Περιχαράκωση του εθνικού κράτους

Το απόρθητο ως σήμερα πολιτικό “κράτος-οχυρό” της Ρωσίας δεν διαφυλάσσει μόνο τον εθνικό πλούτο της από τη Δυτική λεηλασία και την κάρπωσή του υπέρ των Ρώσων εθνικών “ολιγαρχών”. Συντηρεί ταυτόχρονα το ιστορικό πρότυπο του “εθνικού κράτους” ως πολιτικής μορφής προστασίας και διαχείρισης του εθνικού πλούτου, αλλά και προστασίας της “εθνικής κυριαρχίας”.

Κι αυτό σε μια ιστορική εποχή όπου το παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο επιδιώκει ακριβώς την ισοπέδωση των εθνικών φραγμών και την αποεθνικοποίηση του οικονομικού, πολιτικού και πολιτισμικού χάρτη του πλανήτη. Απώτερος στόχος είναι βεβαίως η παράδοση του πλανητικού πλούτου στο κερδοσκοπικό έλεος εκατό μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων, πολιτική-στρατιωτική δύναμη κρούσης των οποίων έχουν μετά το 1980 ανακηρυχτεί οι ΗΠΑ.

Η συντήρηση ενός ισχυρού “αρχετυπικού” κράτους τύπου Βεστφαλίας, που έχει καταφέρει ο Πούτιν στη Ρωσία εις πείσμα των πραγματικών και ιδεολογικών ρυθμών της εποχής, είναι ασφαλώς “κάρφος” στους Δυτικούς οφθαλμούς. Πρώτον, διότι στερεί από το δυτικό κεφάλαιο, που σήμερα υπερπλεονάζει και πάσχει από έλλειψη επενδυτικών ευκαιριών, τη νομή ενός απέραντου οικονομικού χώρου, το άνοιγμα του οποίου στη Δυτική εκμετάλλευση θα προλάμβανε ενδεχομένως την έρπουσα διείσδυση του άλλου πλανητικού κολοσσού, της “ήσυχης δύναμης” (Κίνα).

Ο δεύτερος λόγος που η Ρωσία του Πούτιν αποτελεί “κάρφο” στους Δυτικούς οφθαλμούς, είναι επειδή το πρότυπο προστατευτικού έθνους-κράτους που ενσαρκώνει, διατηρεί θεσμικό κύρος ως πολιτικό πρότυπο διαφέντευσης εθνικών συμφερόντων. Καλλιεργεί, μάλιστα, την ελπίδα επιστροφής σε καθεστώς εθνοκρατικού οικονομικού και κοινωνικού προστατευτισμού σε μεγάλο μέρος συντηρητικών εθνικών δυνάμεων σε άλλα κράτη της Δύσης, των ΗΠΑ μη εξαιρουμένων (περίπτωση Τραμπ).

Οι εθνικολαϊκές δυνάμεις που προσδοκούν την αναβίωση της ισχύος του εθνικού προστατευτικού κράτους ευρίσκονται σήμερα σε ανοδική φάση, επειδή το διεθνοποιημένο χρηματοπιστωτικό πρότυπο οικονομίας έχει φθαρεί στις λαϊκές συνειδήσεις μετά την κρίση του 2008. Οι εθνικολαϊκές δυνάμεις, λοιπόν, καιροφυλακτούν να διασπάσουν τον υπερεθνικό ρυθμό πλανητικής ενοποίησης των αγορών.

Οι στόχοι της δαιμονοποίησης

Βεβαίως οι Δυτικοί δεν είναι τόσο αφελείς, ώστε να πιστεύουν ότι η δαιμονοποίηση ενός προσώπου που έχει μετατραπεί σε μαγική εικόνα, επαρκεί για να εξαλείψει τον “εχθρό” που περιγράψαμε προηγουμένως. Απλώς, σε πρώτη φάση η δαιμονοποίηση χρησιμεύει για τη δυσφήμηση ενός πολιτικού προτύπου, που αντιστέκεται ανθεκτικά στα δυτικά συμφέροντα. Σε επίπεδο προπαγάνδας αυτό αποδεικνύεται ότι λειτουργεί. Η κρυφή ροπή συμπάθειας των απανταχού εθνικολαϊκών κοινωνικών δυνάμεων προς το αυταρχικό ρωσικό πρότυπο παγώνει. Ο Ούγγρος πρωθυπουργός, ένθερμος θαυμαστής του Πούτιν, έχει μουγγαθεί.

Οι κυρώσεις που έχουν εξαγγελθεί είναι ασφαλώς ανεπαρκείς για να θίξουν αποτελεσματικά μια εθνική κοινωνία που επί σειράν ετών ασκείται στις συνεχείς δυτικές κυρώσεις και μοιάζει από παράδοση εξοικειωμένη στο καθεστώς των “μειωμένων προσδοκιών”. Αντισταθμίζονται, μάλιστα, ικανοποιητικά από το ενεργειακό μονοπώλιο που δεν μπορεί να στερήσει κανείς από τη Ρωσία. Πιθανολογείται, πάντως, ότι οι κυρώσεις μπορούν σε κάποιο βαθμό να χαλαρώσουν τον “συνωμοτικό” πολιτικό δεσμό προέδρου και “ολιγαρχών”.

Είναι πιθανόν οι περισσότερο εκτεθειμένοι στις διεθνείς οικονομικές συναλλαγές “ολιγάρχες” να θιγούν περισσότερο. Εξ αυτού και οι κυρώσεις εμφαντικά “προσωποποιούνται”. Η Δύση ξέρει ότι μόνο η διάσπαση του “καρτέλ των ολιγαρχών” μπορεί να απειλήσει εκ των έσω την “μονοκρατορία” του Πούτιν. Το τρίτο σημείο υπομόχλευσης της δυτικής στρατηγικής είναι η ενεργειακή αποκόλληση της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Γερμανίας από τη Ρωσία.

Με αυτό το στρατηγικό τρίπτυχο πορεύεται η Δύση εναντίον του σύγχρονου “εχθρού” στη νέα ψυχροπολεμική περίοδο που εγκαινιάστηκε με την εισβολή στην Ουκρανία. Για όσα η στρατηγική αυτή δεν μπορεί άμεσα να διασφαλίσει, υπάρχει βεβαίως και η “ανωτέρα δύναμη”. Άρχοντες και αρχόμενοι, εξουσιαστές και εξουσιαζόμενοι, δικτάτορες και δημοκρατικοί ηγέτες ανεξαρτήτως, είμαστε όλοι πρόσκαιροι και θνητοί.

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟslpress.gr

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δελτίο Τύπου ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ για την απαράδεκτη ανάρτηση του πρωθυπουργού περί «δικοινοτικής λύσης» στο κυπριακό

  Η απαράδεκτη ανάρτηση του πρωθυπουργού της χώρας Κυριάκου Μητσοτάκη στο Twitter στην οποία γίνεται αναφορά σε «ενωτική - δικοινοτική Δημοκρατία», με αφορμή την συμπλήρωση 48 ετών από την εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο, καταδεικνύει την απολύτως δουλική στάση σύσσωμου του πολιτικού συστήματος προς τον θύτη του εγκλήματος, τους τούρκους. Η λεγόμενη «δικοινοτική Δημοκρατία» δεν είναι παρά μια προδοτική μεθόδευση νομιμοποίησης της τουρκικής εισβολής και κατοχής με 40.000 Τούρκους στρατιώτες στην κατεχόμενη Κύπρο, την οποία ήδη απέρριψε ο λαός των Ελλήνων της Κύπρου με το δημοψήφισμα του περιώνυμου «Σχεδίου Ανάν» το 2004. Το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα της Χρυσής Αυγής καταγγέλλει τις ύπουλες προσπάθειες της κομματοκρατίας να παρουσιάσουν και σταδιακά να επιβάλλουν την «λύση» της ομοσπονδιοποίησης πάνω στα συντρίμμια των κατεχόμενων και στα πτώματα των νεκρών αγνοούμενων Ηρώων μας! Εκ του Γραφείου Τύπου ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 21-07-2022

Δελτίο Τύπου: Περί της "νομιμότητας" της Χρυσής Αυγής...

  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:  Περί της «νομιμότητας» της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ… Με αφορμή την αναφορά του προεδρεύοντος στο πρόσφατο περιφερειακό συμβούλιο νοτίου Αιγαίου ότι “ H Χρυσή Αυγή είναι εκτός νόμου» αλλά και τις κατά καιρούς παρόμοιες τοποθετήσεις πολιτικών μας αντιπάλων και προς αποκατάσταση της αλήθειας , υπενθυμίζουμε τόσο σε αυτόν όσο και σε οποιονδήποτε άλλον αναπαράγει τα ίδια ψεύδη, είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω πολιτικού φανατισμού, τα κάτωθι : 1)     Ο «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα, το οποίο ασκούσε, ασκεί και θα συνεχίσει να ασκεί απρόσκοπτα την    πολιτική του δράση. 2)     Το γεγονός ότι ορισμένα στελέχη του κόμματος αυτού καταδικάστηκαν πρωτόδικα με απόφαση ποινικού δικαστηρίου κατά της οποίας ήδη εκδικάζεται η ασκηθείσα έφεση , ουδεμία επίπτωση δύναται να έχει στο κόμμα, στη λειτουργία του και στην νομιμότητά του.   3)     Όσοι με θράσος «κουνάνε το δάκτυλο» στην Χρυσή Αυγή, κρυπτόμενοι πίσω από τις πολιτικές διώξεις και την πρωτοφανή πολιτικοδι

1821: Μία προδομένη Επανάσταση

  «Τούτο το λόγο θα σας πω, δεν έχω άλλο κανένα μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα!»  Κωστής Παλαμάς Πριν από 201 χρόνια,  τον Μάρτιο εκείνο του 1821, οι Έλληνες πήρανε τα άρματα ενάντια στην τυραννία των Οθωμανών και έκαμαν την Εθνική τους Επανάσταση. Μια Επανάσταση που στηρίχτηκε προπάντων στα όπλα τους και στην δύναμη της ψυχής τους, χωρίς να στηρίζονται «στους άπιστους τους Φράγκους, που όλα τα αγοράζουνε και όλα τα πουλάνε», όπως μας λέγει ο Λόρδος Βύρων που άφησε την τελευταία του πνοή στο Μεσολόγγι. Πόσο αλήθεια όμως ειλικρινές είναι να τιμούν το 1821, αυτοί που σήμερα εξουσιάζουν τον Λαό μας; Τελετή Τιμής και Μνήμης θα είναι η 25η Μαρτίου του 2022 ή μια χυδαία επίδειξη υποκρισίας και ωμού κυνισμού; Το Πνεύμα του 1821