Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, οι Αμερικανοί και ένα άρθρο στο “ΒΗΜΑ”

 

Για δεκαετίες ολόκληρες οι “δημοκράτες” με πρωτοπόρους τους αριστερούς κάνουν μία πορεία κάθε 17η Νοέμβρη προς την πρεσβεία των ΗΠΑ, κραυγάζοντας το σύνθημα “φονιάδες των λαών Αμερικάνοι” και κάνουν αυτήν την πορεία γιατί ένα από τα βασικά ψέματα της προπαγάνδας τους είναι ότι τον Γεώργιο Παπαδόπουλο και τους Αξιωματικούς τους έβαλαν δήθεν οι Αμερικάνοι να κάνουν την επανάσταση την 21η Απριλίου του 1967. ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΨΕΜΑ από αυτό δεν υπάρχει. Η Αμερικανική πρεσβεία δεν είχε ιδέα για το τι συνέβη την 21η Απριλίου και όχι μόνον δεν στήριξε τον Παπαδόπουλο, αλλά ήθελε την ανατροπή του. Η πρόθεση της Ουάσιγκτον για ανατροπή του ηγέτη της 21ης Απριλίου έγινε επιτακτική ανάγκη και άμεση προτεραιότητα της στα τέλη του 1973. Η Ελλάδα είχε βρει πετρέλαιο και προχωρούσε με γοργούς ρυθμούς στην οικονομική ανάπτυξη και την εκβιομηχανοποίηση. Για πρώτη φορά υποτιμήθηκε το δολλάριο έναντι της δραχμής (από τις 30δρχ. στις 28), ενώ ιδιαίτερη ανησυχία προκάλεσε στο State Department (επικεφαλής τότε ο Κίσσινγκερ) το άνοιγμα της Ελλάδος στην Κίνα (επίσκεψη Μακαρέζου), που έμελε να γίνει ο οικονομικός γίγαντας των επόμενων δεκαετιών. Η σταγόνα, όμως, που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η στάση του Γεωργίου Παπαδόπουλου στον πόλεμο του 1973 μεταξύ Ισραήλ και Αραβικών κρατών. Για πρώτη φορά στην περίοδο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο η Ελλάδα χάρασσε Εθνική Στρατηγική και έδειχνε στον μεγάλο “σύμμαχο” ότι δεν είναι προτεκτοράτο του.


Η Αριστερά, όμως, επιμένει και μαζί με αυτήν και οι φιλελεύθεροι συνοδοιπόροι της ότι ο Παπαδόπουλος υπήρξε υποχείριον (μέχρι και… πράκτορας!) των Αμερικανών.

Ας δούμε τι έγραψε στην εφημερίδα “ΤΟ ΒΗΜΑ” ο Γ. Μαλούχος στο άρθρο του με τον τίτλο “Στο πλευρό των συμμάχων μας”, όπου “σύμμαχοί” μας το Ισραήλ σύμφωνα με τον Γ. Μαλούχο, “ΒΗΜΑ” και όχι μόνον…  Σχετικά με τον Γ. Παπαδόπουλο και τους Αμερικάνους το παρακάτω απόσπασμα από το άρθρο του Γ. Μαλούχου: 

“…Το 1973 ο Παπαδόπουλος είχε πλέον αποφασίσει να γίνει ένα είδος Νάσερ. Και θεώρησε ότι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή του έδινε την ευκαιρία. Κάπως έτσι ήταν που η παράνομη ελληνική κυβέρνηση αποφάσισε να αποδεχθεί χωρίς συζήτηση το τελεσίγραφο που επέδωσε ο τότε πρέσβης της Αιγύπτου στο υπουργείο Εξωτερικών, απαιτώντας(!) από την Ελλάδα να μη συνδράμει με κανένα τρόπο τις αμερικανικές αεροπορικές δυνάμεις που κατευθύνονταν εσπευσμένα από το Λονδίνο προς τη Μέση Ανατολή, την ώρα που η Μόσχα έστελνε ήδη πυρηνικές κεφαλές στη Συρία. Τελικά, μέσα σε λίγες μόνον ώρες, από τη στρεβλή φιλοδοξία ενός ημιπαράφρονος δικτάτορα που ήξερε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν τον ήθελαν πια και ότι ήδη επιχειρούσαν να πείσουν τον Καραμανλή να επιστρέψει από το Παρίσι, η Ελλάδα άλλαξε ξαφνικά στρατόπεδο στην πιο κρίσιμη στιγμή της διεθνούς αντιπαράθεσης. Μέσα σε ένα βράδυ η χώρα πέρασε απέναντι, ίσως και χωρίς να αντιληφθεί καν τι ακριβώς έκανε. Ο ίδιος ο Παπαδόπουλος πάντως το κατάλαβε καλά λίγες εβδομάδες αργότερα: έγινε το Πολυτεχνείο και εκείνος έπεσε…”   


Ώστε έτσι, λοιπόν, κ. Μαλούχε, που για την ιστορία να πω ότι είχαμε μία τηλεοπτική συζήτηση, εάν θυμάστε (…) στο “Kontra-Channel”, “ημιπαράφρων δικτάτορας” ο Παπαδόπουλος, που ήθελε την Ελλάδα ΕΘΝΙΚΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ, και δεν ήταν “λογικός”, όπως οι πολιτικοί (και οι δημοσιογράφοι…) της “δημοκρατίας”, οι οποίοι ακολουθούν πίστα τη πολιτική του “his master’s voice”, γνήσια συνέχεια της πολιτικής των τουρκο-κοτζαμπάσηδων του “σφάξε με αγά μου ν’ αγιάσω”.


Όπως και να έχει ας είναι το κείμενο αυτό μία απάντηση σε όσους ισχυρίζονται ότι ο Παπαδόπουλος ήταν πράκτορας των Αμερικανών και ας έχουν την εντιμότητα να παραδεχτούν ότι το περίφημο Πολυτεχνείο οδήγησε στην πτώση του Παπαδόπουλου και τον ερχομό του Καραμανλή, τον οποίο είχαν προσεγγίσει από το 1973 οι Αμερικάνοι και που ήλθε τελικά στην Ελλάδα μετά από μία Εθνική τραγωδία, στην οποία πρωταγωνιστής ήταν ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Χένρυ Κίσσινγκερ.


Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ - Γ.Γ. Λαϊκού Συνδέσμου Χρυσή Αυγή

ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ 2021 




Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αφιέρωμα: Η Ταυτότητα του Ιωάννη Μεταξά & της 4ης Αυγούστου

  Η ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ – 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 Είναι ιστορικό γεγονός ότι η κυβερνητική μεταβολή και η εγκαθίδρυσις του Εθνικού ολοκληρωτικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου  επεβλήθει χωρίς την παραμικρή αντίδραση ! Να πώς περιγράφει ο φιλελεύθερος ιστορικός Γρηγόρης Δάφνης στο βιβλίο του “Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων” την εγκαθίδρυση του νέου καθεστώτος: « Κανείς δεν υπυπτεύετο τίποτε  το βράδυ της 4η Αυγούστου. Οι υπουργοί εκλήθησαν εις έκτακτον υπουργικόν συμβούλιον δια την 8ην μ.μ. και , εκτός των Σκυλακάκη και Παπαδήμα, κανείς δεν εγνώριζε ποία θέματα επρόκειτο να συζητήσουν. Υποπτεύοντο ότι εκλήθησαν δια να λάβουν αποφάσεις επί του τρόπου αντιμετωπίσεως της πανελλαδικής εικοσιτετράωρου απεργίας, η οποία επρόκειτο να κηρυχθεί το μεσονύκτιον, εις ένδειξιν διαμαρτυρίας δια την απόφασιν της κυβερνήσεως. όπως εφαρμόση την υπυχρεωτικήν δταιτησίαν εις τας μεταξύ των εργατών και εργοδοτών διαφοράς. Κανένα έκτακτον στρατιωτικό μέτρον δεν είχε ληφθή.  Εις καμίαν συνεννόησιν με διοικητάς μονάδων δεν είχε

Εκατοντάδες Χρυσαυγίτες επέστρεψαν στις Θερμοπύλες! - Τελετή Μνήμης 2022

 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 2023: ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΑΝΤΙ ΕΡΠΥΣΤΡΙΑΣ….

  Η προσφάτως ψηφισθείσα τροπολογία με την οποία δόθηκε η δυνατότητα στο Α’ Τμήμα του Αρείου Πάγου να αποκλείει την συμμετοχή πολιτικών κομμάτων στις βουλευτικές εκλογές, όχι απλά καταστρατηγεί αλλά παραβιάζει ευθέως ρητές συνταγματικές διατάξεις οι οποίες κατοχυρώνουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι , της ανεμπόδιστης πολιτικής δράσης και μία σειρά θεμελιωδών αξιών του νομικού μας πολιτισμού όπως είναι το τεκμήριο της αθωότητας έως και την έκδοση αμετακλήτου απόφασης. Με νομικές σοφιστείες οι οποίες θα προκαλούσαν θυμηδία ακόμα και σε πρωτοετείς φοιτητές νομικής,    οι εμπνευστές του επίμαχου νομοθετήματος-εκτρώματος ευτέλισαν   το πολίτευμα, το Σύνταγμα , το κοινοβουλευτικό σύστημα και εν τέλει την προσωπική τους αξιοπρέπεια, όσοι δε εξ αυτών φέρουν την νομική ιδιότητα , συνειδητά επέλεξαν να θυσιάσουν το κύρος της επιστημοσύνης τους στο βωμό των μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.