Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Στην πολιτική πρόκληση είναι να παραμένεις σταθερός στις ιδέες σου και να τις υποστηρίζεις ανεξάρτητα από τις συγκυρίες. Στη δημοσιογραφία, με τη σημερινή της μορφή ως πυλώνας στήριξης της εκάστοτε εξουσίας, δεν υπάρχει τέτοια ανάγκη. Αφορμή για τα παραπάνω αποτέλεσε η ανάγνωση άρθρων σε καθεστωτικά και “αντιπολιτευτικά” μέσα, στα οποία περιλαμβάνονταν και έννοιες οικονομικής φύσεως, άνευ, όμως, περιεχομένου και αναλύσεως. Εξάλλου, περιττή είναι η όποια ανάλυση αφού αυτό που σήμερα εκθειάζουν οι καθεστωτικές γραφίδες αύριο μπορεί να το καταδικάζουν και αυτό που σήμερα κατακρίνουν ίσως αύριο το εξυμνούν. 
Σε μια τέτοια περίπτωση, όπου κρίνεται δόκιμο ο καπιταλισμός να είναι δημοκρατικός (αλήθεια με ποιον τρόπο;) και ο εθνικισμός της οικονομίας να βλάπτει την ίδια την οικονομία αξίζει να υπενθυμίσουμε την θέση των Ελλήνων εθνικιστών που δε πιστεύουν στον “δίκαιο” καπιταλισμό, αλλά ούτε και στον αντίστοιχο φιλελευθερισμό, που κατ’ ουσίαν είναι το ίδιο πράγμα, αλλά στην εθνική οικονομία ως στοιχείο της εθνικής κυριαρχίας. 
Όταν στη Βουλή το 2015 συζητιόταν το θέμα για το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ, ως απόρροια της συζήτησης για το δημοψήφισμα και την ενδεχόμενη – κατά ΣΥΡΙΖΑ πάντα – καταστροφική έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, η Χρυσή Αυγή απάντησε στα διλήμματα με ευθύτητα, τασσόμενη υπέρ μιας εθνικής οικονομικής πολιτικής, ακόμη και εάν αυτό οδηγούσε στην επιστροφή στη δραχμή. Αυτός ο “οικονομικός εθνικισμός” που σήμερα καταριούνται οι υπέρμαχοι της φιλελεύθερης αγοράς δεν εισακούστηκε και τελικά επικράτησε ο δρόμος της παραμονής στο Ευρώ, δηλαδή ο δρόμος της Ευρώπης των τοκογλυφικών δανείων. Το πόσο “δημοκρατικός” ήταν αυτός ο καπιταλισμός φαίνεται εν έτη 2021, με αποτελέσματα ακόμα πιο τραγικά και προεκτάσεις εξίσου απρόβλεπτες. Και από τη στιγμή που αυτή η εναλλακτική δεν είναι ΕΘΝΙΚΗ, ουδόλως αξίζει να μνημονεύεται, όσο κι αν υποδύεται τη δίκαιη και μοναδική εφικτή λύση.
Ματθαιόπουλος Αρτέμης
Φυλακές Δομοκού Μάιος 2021

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Δημοσία Δαπάνη έζησε όλη του την Ζωή ο Άκης.

 Με μεγάλη μου έκπληξη άκουσα συζητήσεις δημόσιες για το αν η κηδεία του Απατεώνα του ΠΑΣΟΚ(έναν από τους πολλούς) Άκη Τσοχατζόπουλου θα γίνει δημοσία δαπάνη. Κάποιοι είπαν ότι δεν θα γίνει γιατί ήταν καταδικασμένος για αδικήματα κατά του λαού της Ελλάδας, ότι πήγε φυλακή και άλλες τέτοιες ανοησίες, σαν να ήταν το μοναδικό του ατόπημα. Κάποιοι άλλοι είπαν, ότι πρέπει να του αναγνωριστεί το κοινωνικό έργο από όταν ήταν ένας λαϊκός αγωνιστής(!!!) στην Γερμανία και βοηθούσε Έλληνες μετανάστες να βρουν την τύχη τους. Η αλήθεια είναι ότι ο Άκης ήταν το πραγματικό πρόσωπο του ΠΑΣΟΚ. Η γυαλιστερή και ψεύτικη βιτρίνα που κρύβει την βρώμα και την σαπίλα των Σοσιαλδημοκρατών της Ελλάδας. Πάτησαν πάνω σε συνθήματα μπολσεβίκων, δημιούργησαν έναν υβριδικό καπιταλισμό με στοιχεία απόλυτου κρατισμού και συντεχνιών (Θα τα ζήλευε και ο Μουσολίνι) αλλά κυρίως εξέθρεψε τους πολιτικούς απατεώνες που από όλα τα παραπάνω πλούτιζαν από μίζες και αναθέσεις εκατομμυρίων ευρώ που τους έδιναν οι

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Γιατί η Δύση δαιμονοποιεί τον Πούτιν

  Δεν πιστεύω να είναι πολλοί οι “αφελείς”, που πιστεύουν ότι η εντατική δαιμονοποίηση του Ρώσου προέδρου Πούτιν από τους Δυτικούς οφείλεται στο γεγονός ότι πρόκειται για απροσχημάτιστο δικτάτορα, ο οποίος έχει στερήσει από το ρωσικό λαό τα αγαθά της δημοκρατίας και της ευημερίας που απολαμβάνουν οι κάτοικοι των δυτικών “παραδείσων”. Η ιστορία έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι από το 1945 και μετά η Δύση –ιδιαίτερα οι ΗΠΑ ως ηγέτιδα δύναμη– δεν απεχθάνεται ιδιαίτερα τους δικτάτορες, όσο και αν αποδεικνύονται στυγνοί. Αντίθετα, τους εναγκαλίζεται εγκάρδια, αρκεί να κρατούν ανοιχτή την πρόσβαση στους εθνικούς φυσικούς πόρους και στις εθνικές αγορές των κρατών, τα οποία υποτίθεται ότι προστατεύουν από κάποιον άλλο κακόβουλο εχθρό. Το ίδιο ισχύει και για τους εισβολείς!

Ένα μεγάλο ΤΙΠΟΤΕ οι εορτασμοί για τα 200 χρόνια του 1821

Δεν περιμέναμε τίποτε διαφορετικό από αυτό το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, από την συμμορία που εξουσιάζει την χώρα, υπηρετώντας πάντα τα συμφέροντα των “προστατών”, κάποτε των Άγγλων και σήμερα των ΗΠΑ. Δεν ήταν δυνατόν αυτοί που κυβερνούν την Ελλάδα-προτεκτοράτο με μεγάλο τους προσόν την υπακοή τους στον ξένο αφέντη να Τιμήσουν την Επανάσταση και Αυτούς που έχυσαν το αίμα τους για ΑΛΗΘΙΝΗ Ελευθερία και Εθνική ανεξαρτησία. Οι επίγονοι των Μαυροκορδάτων και των Κλέττηδων ήταν βέβαιο ότι δεν θα τιμήσουν ΟΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ Κολοκοτρώνη, Καραϊσκάκη, Ανδρούτσο, Νικηταρά, Φιλική Εταιρεία, Υψηλάντηδες, Μάνη, Βαλτέτσι και Αλαμάνα. Ότι δεν τιμήθηκαν τα 200 χρόνια του 1821 το παραδέχονται και γραφίδες φυλλάδων του καθεστώτος. Διαβάσαμε (Τάκης Θεοδωρόπουλος, Απογοήτευση για τα 200 χρόνια, “Καθημερινή”, ΓΝΩΜΕΣ, σελίδα 30, 10 Οκτωβρίου 2021): “ Θα συμφωνήσετε ότι οι