Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

It is about... "feminism"


Ένα από τα μεγαλύτερα νοητικά άλματα της σύγχρονης εποχής είναι η πεποίθηση ότι ο φεμινισμός αποτελεί ένα αριστερό και "ανατρεπτικό" κίνημα, θέση η οποία είναι δυνατόν να "δικαιωθεί" μόνο μέσω της θεοποίησης της εργασίας και του "φτυσίματος" στην κυριολεξία του θεσμού της οικογένειας. Ο φεμινισμός από τα γεννητούρια του διεκδίκησε το "δικαίωμα της εργασίας για την γυναίκα", η οποία ζούσε μέσα στην "σκλαβιά" του σπιτιού, υποταγμένη στον "καταπιεστή" άνδρα. Σύμφωνα με αυτήν την ιστορική διαλεκτική, κάθε γυναίκα που άνοιξε ποτέ σπίτι με έναν άνδρα "εξαναγκάστηκε" από την στιγμή που ο δεύτερος βρίσκεται σε μια "θέση ισχύος" λόγω του φύλλου του. Εκτός από αυτήν την τραγική "ερμηνεία" των ανθρωπίνων σχέσεων, σε πρακτικό επίπεδο, η συμμετοχή των γυναικών στην παραγωγική διαδικασία υπερδιπλασίασε το εργατικό δυναμικό και έριξε κατακόρυφα τα εισοδήματα, με αποτέλεσμα ένα νοικοκυριό να μην μπορεί πλέον να σταθεί χωρίς δύο γονείς εργαζόμενους. Ό, τι ακριβώς επιδιώκει κάθε καπιταλιστής, πολλά φθηνά εργατικά χέρια. Και εφόσον υποτιμήθηκε και κατέστη τόσο δύσκολη η δημιουργία μιας οικογένειας, ξεπετάγονται άλλες "εναλλακτικές" για την γυναίκα, οι σπουδές, η "καριέρα", για να καταλήξει να ξοδεύει τα καλύτερα της χρόνια πάνω από τα βιβλία και να προλάβει να κάνει το πολύ ένα παιδί με τον σύντροφο της. Την ίδια στιγμή που οι εισαγόμενοι "επενδυτές" γεννούν σαν τα κουνέλια. Και όλα αυτά για να μην έχει "κανέναν άντρα από πάνω της" ενώ στο γραφείο ο προϊστάμενος θα είναι κατά πάσα πιθανότητα άντρας (που θα της την πέφτει κιόλας). Οπότε ας μην παραμυθιάζεστε με συνθήματα και ευήκοες ρητορικές, τα πράγματα είναι πολύ απλά. Χωρίς τον φεμινισμό, ο καπιταλισμός δεν θα ήταν ποτέ τόσο ολοκληρωτικά κυρίαρχος.

Αναδημοσίευση από Μέσο Κοινωνικής Δικτύωσης

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αφιέρωμα: Η Ταυτότητα του Ιωάννη Μεταξά & της 4ης Αυγούστου

  Η ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ – 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1936 Είναι ιστορικό γεγονός ότι η κυβερνητική μεταβολή και η εγκαθίδρυσις του Εθνικού ολοκληρωτικού καθεστώτος της 4ης Αυγούστου  επεβλήθει χωρίς την παραμικρή αντίδραση ! Να πώς περιγράφει ο φιλελεύθερος ιστορικός Γρηγόρης Δάφνης στο βιβλίο του “Η Ελλάς μεταξύ δύο πολέμων” την εγκαθίδρυση του νέου καθεστώτος: « Κανείς δεν υπυπτεύετο τίποτε  το βράδυ της 4η Αυγούστου. Οι υπουργοί εκλήθησαν εις έκτακτον υπουργικόν συμβούλιον δια την 8ην μ.μ. και , εκτός των Σκυλακάκη και Παπαδήμα, κανείς δεν εγνώριζε ποία θέματα επρόκειτο να συζητήσουν. Υποπτεύοντο ότι εκλήθησαν δια να λάβουν αποφάσεις επί του τρόπου αντιμετωπίσεως της πανελλαδικής εικοσιτετράωρου απεργίας, η οποία επρόκειτο να κηρυχθεί το μεσονύκτιον, εις ένδειξιν διαμαρτυρίας δια την απόφασιν της κυβερνήσεως. όπως εφαρμόση την υπυχρεωτικήν δταιτησίαν εις τας μεταξύ των εργατών και εργοδοτών διαφοράς. Κανένα έκτακτον στρατιωτικό μέτρον δεν είχε ληφθή.  Εις καμίαν συνεννόησιν με διοικητάς μονάδων δεν είχε

Δελτίο Τύπου: Περί της "νομιμότητας" της Χρυσής Αυγής...

  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ:  Περί της «νομιμότητας» της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ… Με αφορμή την αναφορά του προεδρεύοντος στο πρόσφατο περιφερειακό συμβούλιο νοτίου Αιγαίου ότι “ H Χρυσή Αυγή είναι εκτός νόμου» αλλά και τις κατά καιρούς παρόμοιες τοποθετήσεις πολιτικών μας αντιπάλων και προς αποκατάσταση της αλήθειας , υπενθυμίζουμε τόσο σε αυτόν όσο και σε οποιονδήποτε άλλον αναπαράγει τα ίδια ψεύδη, είτε λόγω άγνοιας είτε λόγω πολιτικού φανατισμού, τα κάτωθι : 1)     Ο «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» είναι ένα νόμιμο πολιτικό κόμμα, το οποίο ασκούσε, ασκεί και θα συνεχίσει να ασκεί απρόσκοπτα την    πολιτική του δράση. 2)     Το γεγονός ότι ορισμένα στελέχη του κόμματος αυτού καταδικάστηκαν πρωτόδικα με απόφαση ποινικού δικαστηρίου κατά της οποίας ήδη εκδικάζεται η ασκηθείσα έφεση , ουδεμία επίπτωση δύναται να έχει στο κόμμα, στη λειτουργία του και στην νομιμότητά του.   3)     Όσοι με θράσος «κουνάνε το δάκτυλο» στην Χρυσή Αυγή, κρυπτόμενοι πίσω από τις πολιτικές διώξεις και την πρωτοφανή πολιτικοδι

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: Γιατί η Δύση δαιμονοποιεί τον Πούτιν

  Δεν πιστεύω να είναι πολλοί οι “αφελείς”, που πιστεύουν ότι η εντατική δαιμονοποίηση του Ρώσου προέδρου Πούτιν από τους Δυτικούς οφείλεται στο γεγονός ότι πρόκειται για απροσχημάτιστο δικτάτορα, ο οποίος έχει στερήσει από το ρωσικό λαό τα αγαθά της δημοκρατίας και της ευημερίας που απολαμβάνουν οι κάτοικοι των δυτικών “παραδείσων”. Η ιστορία έχει επανειλημμένως αποδείξει ότι από το 1945 και μετά η Δύση –ιδιαίτερα οι ΗΠΑ ως ηγέτιδα δύναμη– δεν απεχθάνεται ιδιαίτερα τους δικτάτορες, όσο και αν αποδεικνύονται στυγνοί. Αντίθετα, τους εναγκαλίζεται εγκάρδια, αρκεί να κρατούν ανοιχτή την πρόσβαση στους εθνικούς φυσικούς πόρους και στις εθνικές αγορές των κρατών, τα οποία υποτίθεται ότι προστατεύουν από κάποιον άλλο κακόβουλο εχθρό. Το ίδιο ισχύει και για τους εισβολείς!